1. مقدمه
همانطور که ذکر شد یکپارچگی زمانی مطرح می شود که در رابطه با سازمان و اجزای کاربردی آن صحبت می شود.
به صورت کلی می توان یکپارچگی را به دو نوع کلی تقسیم بندی نمود:

1. یکپارچگی بزرگ
تمامی اطلاعات و داده های موجود در سازمان به صورت یک مدل داده  و تنها یکبار در سیستم ذخیره می گردند.
نمونه بارز پیاده سازی این نوع از یکپارچگی شرکت اوراکل  می باشد که با اجرا و پیاده سازی یکپارچگی بزرگ سالانه بیش از یک بیلیون دلار صرفه جویی می کند. البته لازم به ذکر است که این نوع از یکپارچگی در اکثر موارد غیر قابل اجرا و حتی نامناسب برای سازمان ها می باشد.

2. یکپارچگی جزیی
به  عنوان یکپارچگی سیستمی نیز شناخته می شود؛ به عنوان مثال: " یکپارچگی نقطه به نقطه ی واسط ها" ، انتقال اطلاعات بین واسط  های مختلف سیستم از میان تکنولوژی های پیچیده، یک نوع از یکپارچگی جزیی است که البته لازم به ذکر است که این نوع از یکپارچگی جزیی بسیار پر هزینه خواهد بود.
به صورت کلی می توان گفت یکپارچگی بزرگ دست نیافتنی است و در برخی موارد حتی مناسب سیستم نیز نمی باشد و همچنین در صورت امکان پیاده سازی یکپارچگی جزیی باید بررسی گردد کدام نوع از این یکپارچگی ها برای سیستم مناسب است.
در برخی سازمان ها این دو نوع یکپارچگی همزمان مورد استفاده قرار می گیرند، نمونه ای از این مورد در شکل 1 ملاحظه می شود.

شکل(1)- مثالی از پیاده سازی توامان یکپارچگی بزرگ و جزیی

در ادامه به انواع یکپارچگی جزیی(متناسب با پیاده سازی در سیستم های مختلف سازمان) اشاره خواهد شد:

2.1. یکپارچگی نقطه به نقطه

پر هزینه ترین نوع یکپارچگی جزیی است؛ در این حالت مدل داده ی منبع و مقصد مشخص است و جهت انتقال دو طرفه ی  داده ها بین این دو کدهایی تعریف می گردد.
بزرگترین مشکل این نوع یکپارچگی این است که با افزایش تعداد اجزای واسط ها به طرز قابل توجهی تعداد واسط هایی که نیاز به تغییر و بررسی دارند، افزایش می یابد. نمونه ای از این مورد در شکل 2 ملاحظه می شود.

شکل(2)- مثالی از یکپارچگی نقطه به نقطه 

2.2. یکپارچگی پایگاه داده به پایگاه داده

لازمه ی پیاده سازی این نوع از یکپارچگی به اشتراک گزاردن اطلاعات در سطح پایگاه داده است.

شکل(3)- طرح مفهومی یکپارچگی پایگاه داده به پایگاه داده

2.3. یکپارچه سازی مخازن داده

این نوع از یکپارچگی به یکپارچه سازی پایگاه داده به پایگاه داده شبیه است با این تفاوت که به جای تکرار داده ها در میان پایگاه های داده مختلف، از یک "پایگاه داده مجازی"  جهت دریافت اطلاعات از سایر پایگاه های داده ی فیزیکی (با مدل های مختلف) استفاده می شود.

شکل(4)- یکپارچه سازی مخازن داده

2.4. یکپارچه سازی کاربردهای سازمان

عبارت است از به اشتراک گزاردن داده ها و منطق فرایندهای کسب و کار میان داده های همگن و ناهمگن. "یکپارچه سازی کاربردهای سازمان" می تواند توسط فروشنده ها (نظیر اس.ای.پی  و اوراکل) و یا از میان راه حل های ارائه شده ی فروشنده های عامل سوم(مثل آی.بی.ام  ، وب متد  و ...) مدیریت گردد. نمونه ای از این مورد در شکل 5 ملاحظه می شود.

شکل(5)- طرح مفهومی یکپارچه سازی کاربردهای سازمان

2.5. یکپارچه سازی سرور کاربردها

پیچیده ترین نوع یکپارچگی جزیی است؛ در این نوع یکپارچگی تمامی پایگاه های داده نرم افزارهای مختلف روی یک سرور متمرکز است همچنین این یکپارچگی سعی در اداره ی منطق کسب و کار را نیز دارد.

شکل(6)

2.6. تجارت الکترونیکی کسب و کار به کسب و کار

یکپارچگی کسب و کار به کسب و کار بر استانداردهای پذیرفته شده ی فروشنده ها و مشتریان تجاری، نظیر EDI و XML مبتنی است. 
همچنین به یکپارچگی نقطه به نقطه شباهت دارد با این تفاوت که تمامی کسب و کارهای موجود توسط یک واسط با سرور اصلی در ارتباط هستند و به صورت یکپارچه عمل می کنند.
لازم به ذکر است این نوع یکپارچگی توانایی اداره ی منطق کسب و کار را ندارد.

3. نتیجه گیری

 این مقاله در حقیقت برگردانی است از مقاله ای با  عنوان " یکپارچگی چیست؟ "  که توسط توماس گالج  در سال 2006 ارائه شده است.
هدف اصلی این مقاله مشخص کردن دقیق معنی یکپارچه سازی است، زیرا در بسیاری از در سازمان ها  این لغت به کرات مورد استفاده قرار می گیرد، بدون اینکه معنی دقیق آن برای افراد مشخص باشد.

4. منابع

[1] Ferguson, R.B., Callaghan, D. (2002), "Tools to ease integration", eWeek, Vol. 19 No.15, pp.12.
[2] Schäfer, T. (2002), SAP Exchange Infrastructure Architecture Overview, SAP AG, Walldorf, (Power Point Presentation), (December),
[3] Gulledge, T.R., (2006), “What is integration?", Journal of Industrial Management & Data Systems, Vol. 106 No.1, pp.5-20.